Vanaf 1 december is Paleis Soestdijk voor drie jaar open voor publiek. Niet elke ruimte mag bezocht worden en een gids en enkele heren in zwarte pakken lopen met de bezoekers mee. "Wie iets stuk maakt, moet het zelf betalen en dat heb je niet snel bij elkaar gewerkt."

"Dit paleis is meer dan een huis. Het is een apparaat om indruk te maken en invloed uit te oefenen.” Volgens gids Maarten was vooral Anna Paulowna, die er tot 1865 woonde, daar goed in: zij maakte van het paleis een PR-machine. “Dat zie je bijvoorbeeld in de Leuvenzaal, waar de militaire prestaties van haar man Willem II uitgebreid in beeld worden gebracht.”

Bordes
Bij de ingang van het paleis, nee niet het bordes helaas, maar een kleine deur links daarvan, werd de paleisadministratie gedaan. Op een bordje staat: “Voor Juliana gekroond werd namen zij en Bernhard altijd zelf de telefoon op.”

“Blijf in de volgende kamer niet staan”, waarschuwt de gids. “Als je iets stuk maakt, moeten we het op je verhalen en geloof me, dat heb je niet snel bij elkaar gewerkt.”

Gedwee sluipt iedereen via het Kanonnenkamertje (er staan een aantal kleine kanonnen gericht op de voortuin) naar de Hoekkamer. Hier ontving prinses Juliana haar jaarclub, werd regelmatig informeel vergaderd en soms ook geluncht.

Kroonluchters
Een ruimte verder is de Witte Eetzaal met gigantische originele kroonluchters. Die kwamen er te hangen toen in 1929 de elektriciteit werd aangelegd in het paleis. Toen prins Bernhard nog leefde werden hier de jachtdiners gehouden, met speciaal servies dat in het souterrain bewaard werd, in de porseleinkamer. Die kamer is nu helemaal leeg. Op een grote tafel en stoelen na.

Ook die zijn origineel en volgens de gids zit het bewijs in één van de stoelen gekrast. En ja, slechts een van de stoelen heeft een kroontje in de rugleuning en daaronder staat een sierlijke E. “De E van Emma”, constateert de gids tevreden.

Het paleis heeft grote gangen, zware deuren, zalen, kleine kamertjes en doorgangetjes. Voor een kind moet het fantastisch zijn hier door de ruimtes te dwalen op zoek naar geheime deuren (die zijn er en hebben volgens vele de monarchie gered) en het grootse verleden.

De gong
“Maar owee als de gong ging, want dan moest iedereen binnen een kwartier in de eetkamer van de familie zijn.” Daar was Bernhard streng in, heeft onze gids gehoord: “Als je te laat was, had je pech. Dan moest je zonder eten doen.”

In die eetkamer is overigens nooit iemand anders geweest dan de familie en misschien wat vrienden. En de Engelse Queen Mom een paar keer. Maar daar bleef het ook bij. Dit was het domein van de familie. En dichterbij dan dit komt het publiek niet bij de privévertrekken.

Het paleis lijkt gestript te zijn van vrijwel alles wat persoonlijk is. “Het paleis wordt tentoongesteld, niet de mensen die erin woonden”, zegt de gids. En dat is duidelijk. Nergens staat nog een kastje, bureau, pennetje of pannetje.

Leeg
De werkkamer van Bernhard is een lege ruimte met een foto van hem achter zijn bureau, op de muur zit een afdruk van het stuur van de auto waarmee hij een ernstig ongeluk had. De werkkamer van Juliana (die ligt ernaast is ook leeg, op een schemerlamp na.

Het meest persoonlijke van het Paleis, is te vinden in de cadeaukamer, een ruimte vlak bij het bordes. Achter twee smalle hoge deurtjes zitten twee strookjes behang met groeistreepjes van de koninklijke kinderen. Het eerste streepje dateert uit 1820, de laatste is gezet in 2005, door prins Friso, vlak na de dood van Bernhard.

Eetkamer
De eetkamer is een ruimte met nu nog alleen een tafel en wat stoelen, de muren zijn vergeeld en aan de wand hangt een wandtapijt, dat Juliana van de Antillen kreeg. “Het paleis was door Juliana en Bernhard heel modern ingericht”, vertelt de gids, terwijl hij rondkijkt. “Al zou je dat nu niet meer zeggen.”

Via de keukens, de zilverkamer en de porseleinkamer (de kasten van het jachtservies staan er nog, maar zijn leeg) worden de bezoekers naar buiten gestuurd.

Langs de achtertuinen, en de vijver naar de oude opgeknapte Oranjerie. Daar kunnen uitgeputte bezoekers genieten van een koninklijke hightea of een vorstelijk kopje koffie.

Klik op de foto's voor een vergroting!

Hier aten Juliana, Bernhard en hun vier dochters.	De Leuvenzaal	De Stuczaal, vlak achter het bordes.	De Witte Eetzaal - voor het jachtdiner in november.
Planet Internet 2006