Pizza Navona
De
Piazza Navona ligt niet ver van het Pantheon
en is één van de allermooiste pleinen in
heel Rome. In de periode van 82 tot 86 n.
Chr. liet keizer Domitianus hier een stadion
bouwen, de Circus Agonalis, waar athletische
oefeningen en hippische spelen gehouden
werden. Het stadion bood plaats aan 30.000
bezoekers. Later verviel het tot een ruďne
en in de middeleeuwen werden op de plaats
van de tribunes huizen gebouwd. Dit
verklaart de langwerpige vorm van het plein
|
Op de Piazza Navona bevinden zich drie fonteinen, allereerst die van de Moor, dan in het midden de Fontana dei Fiumi (1648-1651) en aan het andere eind van het plein de fontein voor Neptunus. De middelste trekt de meeste aandacht: een obelisk op een rotspartij waarop vier figuren zijn te zien die rivieren voorstellen van de in de 17de eeuw bekende werelddelen. De Donau (Europa), de Ganges (Azië), de Nijl (Afrika), en de Rio de la Plata (Amerika). De fontein is een meesterwerk van de kunstenaar Gian Lorenzo Bernini (1598-1680) in opdracht van paus Innocentius X. |
|
De obelisk in
het midden van de fontein komt uit het
circus van Maxentius aan de Via Appia en is
het Egyptische lichtsymbool dat hier
gebruikt wordt als symbool voor de
pauselijke macht. De obelisk is bekroond met
een duif met een olijftak, het dier in het
wapen van paus Innocentius X. Zo wordt de
fontein gezien als een monument voor het
Christendom dat de wereld beheerst. Tussen
de rotsen in staan dieren uit de streken van
de rivieren: een leeuw, een slang, een
paard, een gordeldier en twee dolfijnen.
De obelisk in
het midden van de fontein komt uit het
circus van Maxentius aan de Via Appia en is
het Egyptische lichtsymbool dat hier
gebruikt wordt als symbool voor de
pauselijke macht. De obelisk is bekroond met
een duif met een olijftak, het dier in het
wapen van paus Innocentius X. Zo wordt de
fontein gezien als een monument voor het
Christendom dat de wereld beheerst. Tussen
de rotsen in staan dieren uit de streken van
de rivieren: een leeuw, een slang, een
paard, een gordeldier en twee dolfijnen.
De fontana del
Moro heet naar de Moor in het midden van de
fontein, die in 1653 door Bernini ontworpen
werd, en dus niet tot het oorspronkelijke
ontwerp behoort. Zij staat tegenover het
Palazzo Pamphili. Dit was het eigendom van
de familie van paus Innocentius X en is in
1576 ontworpen door Giacomo della Porta. Het
is een waterbassin met daaromheen een aantal
zeegoden. Oorspronkelijk had de fontein twee
dolfijnen die een zeeschelp droegen, maar de
beelden zijn in 1874 verplaatst en vervangen
door een kopie.
Aan de andere
kant van het plein staat de Neptunusfontein,
de Fontana del Nettuno, die gebouwd is in
1878, naar een ontwerp van Giacomo della
Porta. Pas in de 19de eeuw werden, vanwege
ontbrekende symmetrie met de fontein aan de
andere kant van het plein, de figuur van de
Neptunus en de Nereďden toegevoegd.
Chr.), een Romeins dichter die op brutale
manier zijn pessimistische kijk op het Rome
onder de keizers Nero en Domitianus heeft
beschreven, was op de plaats waar op dit
moment de Sant’ Agnese in Agone zich
bevindt, een bordeel. Dit zou zelfs door de
‘onverzadigbare Valeria Messalina’, de derde
echtgenote van keizer Claudius, die berucht
was om haar onzedelijke levenswijze, in
vermomming zijn bezocht. De heilige die in
de Sant’ Agnese vereerd wordt is de Romeinse
martelares Agnes.
Het is onduidelijk hoe de dertienjarige
Agnes in het bordeel terecht kwam, maar toen
ze op het punt stond verkracht te worden
door een of andere woesteling, werd de
engerd door een engel gedood. Plotseling
groeiden de haren van de naakte Agnes tot
aan haar voeten, zodat niemand van het volk
haar blote lichaam zag. Zij werd naar de
executieplaats gebracht waar ze, zelfs nadat
ze haar verkrachter uit de dood had gehaald,
op de brandstapel werd verbrand. In één van
de kelders kun je nu nog een hal bekijken
die volgens de traditie een deel uitmaakte
van het bordeel.