Geschiedenis   Het begin: Communicatie: de rol hiervan is steeds groter geworden. De wereld werd hierdoor kleiner. Verbindingen om over grotere afstanden te communiceren kan men realiseren door gebruik van kabels of satellieten. De grote rol die internationale communicatie speelt voor Nederland heeft geleid tot een grote hoeveelheid internationale verbindingen naar het buitenland en andere werelddelen. Een deel hiervan zijn verbindingen waarbij van satellieten gebruik wordt gemaakt. Dit was reden voor de Nederlandse PTT een Grondstation voor Satellietcommunicatie in Bururm op te richten. De eerste antenne, Burum-1, werd op 12 september 1973 in gebruik gesteld door de toenmalige koningin Juliana. Zij deed dit door vanaf het Grondstation een gesprek via Burum-1 te voeren met de Nederlandse ambassadeur in Washington. Burum-1 werd ingezet om met landen, gelegen rond de Atlantische Oceaan, verbindingen te realiseren.  Verdere groei: De vraag naar verbindingen nam toe. Satellietcommunicatie gaf de mogelijkheid om landen over de gehele wereld met elkaar te verbinden. Daarom besloot de PTT een tweede antenne te bouwen voor gebruik met landen gelegen rond de Indische Oceaan. Burum-2 werd daartoe in 1978 in gebruik genomen. In de jaren daarna zijn een groot aantal antennes gebouwd om aan de toegenomen behoefte voor verbindingen te voldoen. Niet alleen gesprekken werden meer gevoerd. Ook TV-reportages werden verzonden of ontvangen, verbindingen tussen computercentra werden aangelegd, verbindingen voor vredesmissies vanuit de Verenigde Naties werden gerealiseerd en verkeer met mobiele klanten werd ontwikkeld.    Stand van zaken
Door de ontwikkeling van glasvezeltechnieken zijn wereldomvattende netwerken aangelegd en in gebruik genomen. Deze hebben een grote capaciteit voor veel gesprekken en gegevensoverdracht. Het belang van satellieten voor vaste verbindingen is afgenomen, daar vrijwel elke bestemming bereikt kan worden via de glasvezelkabel. Het gebruik van satellieten naar mobiele klanten is voor het Grondstation nu het belangrijkste. Deze klanten werken vaak in gebieden waar de gebruikelijke telefoonverbindingen niet beschikbaar zijn. Denk bijvoorbeeld aan schepen op zee of hulporganisaties in gebeiden waar alles verwoest is. Naast telefonie gaat het in toenemende mate ook om gegevenstransport en Internet gebruik.
Techniek Netwerkopbouw Om te communiceren moeten er een verbinding worden gemaakt. Deze verbinding blijft bestaan zolang er communicatie is; na het communiceren wordt de verbinding opgeheven. Wij kennen dit uit de dagelijkse praktijk van het telefoongebruik. Het realiseren van een verbinding is een taak die –geautomatiseerd- door centrales wordt uitgevoerd.  Communiceren met mobiele deelnemers betekent dat ook hier eerst een verbinding gerealiseerd moet worden. Deze verbinding wordt met een satelliet tot stand gebracht, waarvoor een netwerk is ontwikkeld.   Dit netwerk bestaat uit antennes en apparatuur zoals in Burum (Land Earth Stations), apparatuur bij de mobiele klanten (Mobile Earth Stations), en een beheerder/coordinator van het netwerk (Network Coordination Station).

Taken binnen het netwerk

Gesprekken van en naar mobiele deelnemers worden via de Land Earth Stations afgewikkeld. Ook communicatie tussen mobiele deelnemers gaat via zo’n grote 13 meter antenne. Dus niet rechtstreeks van bijv. schip naar schip.
 

Het LES is ook gekoppeld aan de gewone –vaste- telefonie netwerken via een internationale centrale, die gesprekken naar abonnees verwerkt.
 

Aanvragen voor een verbinding in het satellietnetwerk worden aan de coordinator van het netwerk geleid. Deze beheerder/coordinator meldt binnen het netwerk dat er voor een bepaalde deelnemer een gesprek of een bericht is. Tevens wordt, binnen de mogelijkheden van de satelliet, ruimte gezocht om de verbinding te realiseren, zonder andere verbindingen te verstoren. Hiertoe levert de coordinator informatie betreffende zenden en ontvangen van signalen aan de deelnemers. Deze handelingen worden door een computer automatisch uitgevoerd. Netwerken zijn gerealiseerd binnen het gebied dat een satelliet kan bestrijken. Zo zijn er netwerken vanuit Burum bereikbaar over het westelijke deel van de Atlantische Oceaan (Atlantische Oceaan Regio-West), het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan (Atlantische Oceaan Regio-Oost) en de Indische Oceaan (Indische Oceaan Regio). Zoals landen een toegangsnummer hebben (Nederland 0031, Duitsland 0049), hebben ook de regio’s voor mobiel verkeer nummers: AOR-W is 00874, AOR-O is 00871 en IOR is 00873. Een mobiele klant heeft een gewoon abonneenummer. De eerste cijfers om een schip in de IOR te kiezen voor een gesprek is dan 00873…. . Dan komt het abonnenummer.

Diensten

Wat is Stratos

Stratos is, met meer dan 100 jaar ervaring, wereldwijd één van de belangrijkste aanbieders van communicatie-diensten aan mobiele gebruikers en op locaties waar andere telecommunicatie voorzieningen niet voorhanden zijn. De gebruikers zijn voorzien van een zogenaamde satellietterminal en kunnen via verschillende satellieten verbinding maken met het wereldomspannende netwerk van Stratos. Stratos heeft naast Burum nog vele andere locaties waar verbindingen met satellieten gemaakt kunnen worden (zo’n locatie wordt veelal een ‘Teleport’ genoemd).

Voorbeelden hiervan zijn:
 

Auckland - Nieuw Zeeland

Perth – Australie

Laurentides – Canada

Lafayette – Verenigde Staten

Hameln – Duitsland

Aberdeen – Schotland

Moskou – Rusland
 

Deze locaties zijn onderling verbonden door een netwerk voor het doorgeven van spraak- en dataverbindingen. Voor het doorgeven van het signaal worden verschillende satellieten gebruikt, onder andere van Inmarsat, Intelsat en Eutelsat. Met behulp van de verschillende satellieten en Teleport locaties kan Stratos overal ter wereld satellietcommunicatie aanbieden. Stratos was overigens de allereerste die wereldwijde dekking realiseerde voor maritieme satellietcommunicatie.

Markten

Stratos bedient met het netwerk verschillende markten. Een belangrijk marksegment is de maritieme wereld. Schepen varen over de gehele wereld en hebben alleen onder de kust en in de havens toegang tot vaste telefonie en/of internet en GSM. Varend op zee vertrouwt men op satellietcommunicatie. Hierbij kun je denken aan nood-, spoed- en veiligheidssignalen die doorgegeven worden aan de Kustwacht, maar tegenwoordig is er sprake van vele andere vormen van communicatie aan boord van schepen. Zo houdt de kapitein contact met de rederij, worden gegevens uitgewisseld over brandstofgebruik, motoronderhoud maar ook medisch advies voor zieke zeevaarders. Daarnaast is het steeds gebruikelijker dat de bemanning toegang heeft tot internet en e-mail om contact te houden met het thuisfront. Omdat de schepen continu van koers veranderen, beschikken de schepen over antennes die continu bijdraaien, zodat ze op de satelliet gericht blijven.

Een andere belangrijke markt is de landmobiele markt. Hierbij valt te denken aan hulporganisaties en veiligheidstroepen maar ook aan expedities zoals bergbeklimmers of rallyrijders. Bovendien maken ook journalisten in bijvoorbeeld oorlogs- of rampgebieden vaak gebruik van satellietcommunicatie. Voor allen geldt dat er vaak geen andere communicatiemiddelen voorhanden zijn, ofwel vanwege de onherbergzaamheid van het gebied danwel wegens het onklaar zijn hiervan door natuurgeweld of oorlog. Bovendien is het belangrijk dat de terminals snel ingezet kunnen worden, dus het uitklappen van de antenne en het richten op de satelliet mag niet teveel tijd kosten.
http://www.stratosglobal.com/